Katedra w Barcelonie to napisana z wielkim rozmachem powieść historyczna, fascynująca panorama średniowiecza, przedstawiająca blaski i cienie feudalnej Katalonii.

Akcja książki toczy się w XIV wieku, w dobie religijnych niepokojów, nietolerancji i wojen. Stolica Księstwa Katalonii, Barcelona, panuje na szlakach handlowych i rozrasta się ku morzu. mieszkańcy skromnej, ubogiej dzielnicy Ribera, postanawiają własnymi rękami wybudować najwspanialszą i największą na świecie katedrę maryjną - słynny kościół Santa Maria del Mar. Historia budowy splata się z losami Bernata Estanyola i jego syna Arnaua, pańszczyźnianego chłopa i budowniczego, którzy uciekają przed okrutnym panem, a później przed inkwizycją. W stolicy Arnaud zdobędzie wolność i tytuł pełnoprawnego obywatela, i z przymierającego głodem zbiega przemieni się w zamożnego patrycjusza. Żadne honory nie ochronią go jednak przed niebezpiecznym spiskiem i długimi rękami Świętego Oficjum. Arnaud, który całym sercem oddał się budowie katedry, znajdzie się w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Fabuła powieści podzielona jest na cztery części: Słudzy Ziemi, Słudzy Możnych, Słudzy Namiętności i Słudzy Przeznaczenia. Każda z części przedstawia poszczególne epizody z życia Arnaua Estanyola, syna uciekającego chłopa pańszczyźnianego, który poprzez liczne koleje losu przemienia się z ubogiego tragarza w konsula morskiego zarządzającym sprawami handlowymi całej Barcelony. W powieści poruszane są wątki związane są z moralnością chrześcijańską, a także ukazane są różne postawy ludzkie zmieniające się pod wpływem sytuacji zarówno duchownej jak i materialnej.